ديگرى است . بنابراين اگر ما در لسان رايج دوران حيات رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و يا بعد از رحلت ايشان ، كلمهء « شيعه » « 1 » را نمىيابيم ، بدين معنى نيست كه اين گرايش و نظريه در آن زمان نبوده است . با توجه به حقايق فوق ، لازم است مسألهء شيعه و تشيع را ذيل پاسخ به دو پرسش زير ، بررسى كنيم : 1 - تشيع چگونه تولد يافت ؟ 2 - شيعه چگونه به وجود آمد ؟

--> ( 1 ) - ظاهرا شهيد صدر از باب مماشات با خصم چنين مىگويد و گرنه رواياتى از حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وجود دارد كه صراحتا از واژهء شيعه ، مقرون به امام على ياد مىكند . به‌عنوان نمونه در مختصر تاريخ ابن عساكر اثر ابن منظور آمده است : عن علي قال : « قال لي رسول الله : انت و شيعتك في الجنة » ؛ ج 17 ، ص 384 و ج 18 ، ص 14 از همين كتاب روايت ديگرى از جابر در اين زمينه نقل شده است . همچنين ر . ك : النهاية ، ابن اثير ، مادهء قمح : ج 4 ، ص 106 ، « ستقدم انت و شيعتك راضين مرضيين . . . » كه خطاب به حضرت على است .